BİR KALP VAR

Kelebekler konardı
Kozalarını örerlerdi kalbime
Puslu kıyılar, ayak basılmamış adalar gibiydi
Hiç gidilmemiş, hiç bulunmamış okyanustu
Sayamazlardı yıldızlarımı
Gökyüzümden kimse seçemezdi
O en parlağını
Ne kadar uğraşsalar da
Ne kadar uzansalar da
Kimse erişemezdi, ulaşamazdı.
Hiç yenilmemiş bir meyve
Hiç koklanmamış kokuydu
Dünyanın en büyük gizemiydi
Benim kalbim.
Rengini kimse çözemez
Anahtarını kimse bulamazdı
Bir zamanlar, o zamanlar
Ama şimdi
Kalbimin rengi
Benimki gibi güzel bir renkle birleşti.
Artık adalarımda bir ayak izi var.
Artık konuştuğum ses çok tanıdık, kokladığım koku çok bildik
Sevdamı adadığım
Gökyüzünde bulduğum
Denizlere kadar indirdiğim
Bir kalp var benim dediğim
Artık kocaman ve benle dolu olan
Bir kalp var.