SEN

Zamanlar boyu
Kara gecelerde ağladım
Gözyaşlarım toprakları suladı
Fırtınaları büyüttü
O kara gecelerde
Gökyüzündeki bütün yıldızları sayıp
Yeryüzüne indirirdim
Kaderime adını koyardım
Zamanlarca sevinirdim
O ağ bağlamış
Yas tutan gönlümün
Çağlayanlarını durdurup
Harlı ateşini söndürüp
Sen hayat verirdin
Bir nur gibi
Umut ışığıydın
Yüreğimin en ücra köşesinde
Hep yanan, sönmeyen
Sönmeye korkan
O ufacıcık umuttun
Elimi uzatıp tutmak istediğimde
Tutamazdım ki
Çünki çok ama çok uzaktın
Bir mum alevi gibiydin
Sanki üfleyince sönüverecek
Sanki değdiğimde düşüverecek
Bir bebeğin annesine nasıl ihtiyacı varsa
Benimde sana o kadar çok ihtiyacım vardı
O aşk kokan ateş yanımda olmasa bile
Varlığını duyamasam
Tenine dokunamasam
Saçlarını okşayamasam bile
Yüreğimin en ücra köşesinde
Hisseder duyardım seni, şimdi yoksun yanımda
Şimdi hissediyorum o duyguyu
Yanımda olmasan
Elini tutamasam
Gözlerine bakamasam
Sen uzaklarda olsan bile
Seni sevdiğimi bilmek yetiyor bana
Seni seviyorum canım.